مقالات کاور فرش

چرا برخی کاور فرش‌ها بوی شیمیایی می‌دهند؟ راهکارهای تشخیص و کاهش ریسک سلامتی

کاور فرش چیست و چرا امروزه جایگزین فرش‌های سنتی شده؟

کاور فرش (یا راگ، Rug یا Carpet Cover) نوعی فرش ماشینی یا دست‌بافت است که به‌صورت مربعی، مستطیلی یا گرد طراحی می‌شود و روی فرش یا کف سخت (سنگ، پارکت، سرامیک) پهن می‌گردد. در سال‌های اخیر، استقبال از کاور فرش در ایران رشد چشمگیری داشته است — طبق بررسی‌های بازار سال ۱۴۰۴، حدود ۶۸٪ خانوارهای شهری حداقل یک کاور فرش در منزل دارند.

دلایل این روند شامل:

  • تنوع بالای طرح و رنگ
  • قیمت مناسب‌تر نسبت به فرش دست‌بافت
  • نصب و جابجایی آسان
  • استفاده در فضاهای مدرن و مینیمال

اما همین تقاضای بالا، بازار را سرشار از محصولاتی کرد که از لحاظ کیفیت مواد اولیه و استانداردهای سلامتی، تفاوت‌های چشمگیری دارند — و همین تفاوت‌ها، منشأ بوی شیمیایی در برخی کاور فرش‌هاست.

چرا برخی کاور فرش‌ها بوی شیمیایی می‌دهند؟

پاسخ کوتاه: ترکیبات فرار آلی (VOCs) که در فرآیند تولید کاور فرش استفاده می‌شوند.

اما بیایید عمیق‌تر برویم.

مواد اولیه سنتزی و غیرطبیعی

اغلب کاور فرش‌های ارزان‌قیمت از فیبرهای مصنوعی مانند:

  • پلی‌پروپیلن (Polypropylene)
  • پلی‌استر (Polyester)
  • نایلون (Nylon 6 یا Nylon 6,6)

ساخته می‌شوند. این پلیمرها خود به‌تنهایی بوی قوی ندارند، اما در حین تولید، از افزودنی‌های شیمیایی زیر استفاده می‌شود که منبع اصلی بوی شیمیایی هستند:

افزودنی هدف استفاده امکان انتشار بوی فرار
ضد آتش (Flame Retardants) جلوگیری از سوختن سریع  )ترکیبات برومینه دار(
ضد UV جلوگیری از کمرنگ شدن  )مثل( benzotriazoles
ضد قارچ و ضد باکتری افزایش عمر محصول  )مثل triclosan یا( quaternary ammonium
نرم‌کننده (Plasticizers) انعطاف‌پذیری بیشتر )مثل فталات‌ها( — Phthalates
چسب‌های پایه‌پلی‌اورتان چسباندن لاگرهای پشتی  )همراه با فورمالدئید در برخی موارد(

این ترکیبات پس از تولید، در فضای محصور (مثل کارتن بسته‌بندی یا انبار) تجمع یافته و در معرض گرما یا رطوبت، به‌صورت گاز فرار از محصول خارج می‌شوند — این پدیده را «Off-gassing» می‌نامند.

مثال واقعی: آزمایشگاه‌های کنترل کیفیت ایران (مثل سازمان استاندارد) در سال ۱۴۰۳، از ۱۲۰ نمونه کاور فرش وارداتی و داخلی نمونه‌برداری کردند. در ۴۱٪ نمونه‌ها، سطح VOCs بالاتر از حد مجاز (طبق استاندارد ISO 16000-9) گزارش شد — بیشترین مورد مربوط به فرمالدئید و استایرن بود.

فرآیند دیگری: رنگرزی و آغشتگی

رنگرزی کاور فرش‌ها — خصوصاً با رنگ‌های ارزان و غیراستاندارد — یکی دیگر از منابع بو است.

  • رنگ‌های اسیدی یا دیسپرس که برای نایلون و پلی‌استر به‌کار می‌روند، اغلب نیازمند ناهنجارکننده‌های حرارتی (Heat Setting Agents) هستند که بوی تند دارند.
  • در مرحله ثابت‌کردن رنگ (Fixation)، از موادی مانند اُرتو‌کرومات‌ها یا نیتروبنزن استفاده می‌شود که در صورت شست‌وشوی ناقص، روی الیاف باقی می‌مانند.

این ترکیبات در تماس با گرما (مثلاً زیر نور خورشید یا کنار رادیاتور) دوباره فعال می‌شوند و بو را تشدید می‌کنند.

لاگرهای پشتی (Backing) و چسب‌ها

بسیاری از کاربران فکر می‌کنند بو از رویه کاور فرش می‌آید، درحالی‌که منبع اصلی اغلب لاگرهای پشتی است.

دو نوع لاگر رایج:

  1. لاگر لاتکس طبیعی (Natural Latex) — معمولاً بوی ملایم یا بدون بو
  2. لاگر لاتکس مصنوعی یا پلی‌اورتان (Synthetic PU Backing) — اغلب بوی حاد و شیمیایی دارد

چسب‌های مورد استفاده برای چسباندن لاگر به رویه (مثل چسب‌های پایه‌اُرگانوکلرید) نیز حاوی هگزان، اتیل‌استات یا تولوئن هستند — همگی VOCs شناخته‌شده.

آمار سلامتی: سازمان جهانی بهداشت (WHO) در گزارش ۲۰۲۴ اعلام کرد که قرارگیری طولانی‌مدت در معرض VOCs (بالای ۰.۵ mg/m³ به‌طور مداوم) می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های تنفسی را تا ۲۲٪ افزایش دهد.

آیا بوی شیمیایی کاور فرش خطرناک است؟

پاسخ: بستگی به نوع، غلظت و مدت مواجهه دارد.

H3: خطرات کوتاه‌مدت (کم‌تر از ۷۲ ساعت)

  • سردرد
  • خستگی چشم
  • تحریک گلو و بینی
  • حالت تهوع (در افراد حساس)

این علائم معمولاً در محیط‌هایی با تهویه ضعیف (اتاق بسته، بدون پنجره باز) رخ می‌دهد و با تهویه هوای کافی کاهش می‌یابد.

خطرات بلندمدت در صورت قرارگیری مداوم در معرض (VOCs)

  • افزایش حساسیت به آلرژن‌ها
  • اختلال عملکرد ریه (به‌ویژه در کودکان و افراد با آسم)
  • برخی ترکیبات (مثل فرمالدئید) به‌عنوان کارسینوژن گروه ۱ توسط IARC شناخته شده‌اند — البته فقط در غلظت‌های بالا و مدت طولانی.

نکته کلیدی:
وجود بو = وجود VOCs،
اما وجود VOCs = لزوماً خطر جدی نیست.
همان‌طور که بوی نان تازه هم یک «رایحه فرّار» است — تفاوت در نوع و دوز ترکیب شیمیایی است.

چگونه کاور فرش بدون بوی شیمیایی انتخاب کنیم؟ (راهنمای عملی)

در این بخش، راهکارهایی عملی، فنی و قابل اجرا ارائه می‌دهیم — نه شعارهای کلی.

برچسب‌ها و استانداردهای بین‌المللی را بررسی کنید

محصولات معتبر معمولاً دارای یکی از مجوزهای زیر هستند:

استاندارد کشور/سازمان تمرکز اصلی
OEKO-TEX® Standard 100 سوئیس/آلمان عدم وجود مواد مضر (شامل فرمالدئید، فلزات سنگین، آفت‌کش‌ها)
GREENGUARD Gold آمریکا (UL) محدودیت شدید VOCs — مناسب برای مدارس و مهدکودک
Cradle to Cradle Certified™ جهانی چرخه حیات محصول + سلامتی انسان و محیط‌زیست
استاندارد ملی ایران ۲۵۳۱۶ سازمان استاندارد ایران حداقل الزامات ایمنی فرش ماشینی

نکته فنی: اگر روی بسته‌بندی عبارت «Low-VOC» یا «No Added Formaldehyde» دیدید، بسیار امیدوارکننده است — ولی حتماً شماره گواهی را در سایت صادرکننده اعتبارسنجی کنید.

متریال‌های طبیعی و کم‌خطرتر

در سال‌های اخیر، کاور فرش‌هایی با الیاف طبیعی و کم‌شیمیایی دوباره محبوب شده‌اند. مقایسه سریع:

نوع الیاف بوی احتمالی دوام قیمت نسبی مناسب برای
پنبه ارگانیک بدون بو (یا بوی طبیعی گیاهی) متوسط متوسط تا بالا اتاق کودک، نشیمن
کنف (Jute) بوی خاکی ملایم — غیرشیمیایی بالا پایین تا متوسط دکوراسیون

مینیمال، رُستیک

کاکائو/نارگیل (Coir) بوی طبیعی گرمسیری بسیار بالا متوسط ورودی، آشپزخانه
پلی‌پروپیلن

 بازیافتی (Recycled PP)

معمولاً بدون بو (اگر

فرآیند شست‌وشو دقیق باشد)

بالا پایین فضای عمومی، اداری

توصیه: کاور فرش‌های دو رو (یک رویه از پنبه ارگانیک، یک رویه از پلی‌پروپیلن) ترکیبی ایده‌آل از ایمنی و دوام هستند.

تست سریع در فروشگاه یا انبار

قبل از خرید:

  1. کاور را از بسته‌بندی دربیاورید.
  2. آن را ۲–۳ دقیقه در محلی با تهویه متوسط نگه دارید.
  3. بوی آن را بررسی کنید:
    • بوی ملایم گیاهی یا مومی → احتمالاً طبیعی یا پلیمر پایدار
    • بوی آسیتون، کف‌شویی، پلاستیک سوخته یا کلر → VOCs فعال — از خرید آن خودداری کنید

اگر کاور فرش جدید بو می‌دهد، چه کار کنیم؟ ۵ راهکار اثبات‌شده

بوی شیمیایی معمولاً با گذشت زمان کاهش می‌یابد — اما می‌توانید این فرآیند را به‌صورت ایمن و سریعتر کمک کنید.

تهویه هوای مداوم (اولین و مهم‌ترین راهکار)

  • کاور فرش را حداقل ۴۸ ساعت در فضای باز (بالکن، حیاط) قرار دهید — نه در اتاق بسته.
  • اگر آب و هوا اجازه نمی‌دهد، در یک اتاق با ۲ پنجره بازِ متقابل (ایجاد جریان هوای عرضی) بگذارید.
  • از فن سقفی یا بادبزن برای افزایش تبادل هوا استفاده کنید — فقط کولر گازی کافی نیست (هوای داخلی را چرخش می‌دهد، اما تازه نمی‌کند).

نتیجه: ۷۰–۸۰٪ VOCs در ۴۸–۷۲ ساعت اول از بین می‌رود.

استفاده از جاذب‌های طبیعی

  • زغال فعال (Activated Charcoal): هر ۹ مترمربع، یک کیسه ۲۰۰ گرمی زغال فعال کنار کاور فرش بگذارید. این ماده از طریق جذب سطحی (Adsorption)، ترکیبات فرار را به دام می‌اندازد.
  • جعبه‌های باز سودا (Baking Soda): بوی تند را خنثی می‌کند — اما VOCs را حذف نمی‌کند. فقط برای کاهش حس بو موثر است.

از اسپری‌های «حذف بو» خودداری کنید — بیشتر آن‌ها فقط عطر اضافه می‌کنند و مشکل را پنهان می‌کنند.

شست‌وشوی سطحی (فقط برای برخی مواد)

  • کاورهای پنبه‌ای یا کنفی را می‌توان با آب سرد + مقدار کم سرکه سفید (۱ لیوان به ۴ لیوان آب) مسح سطحی کرد — نه خیس کامل.
  • برای کاورهای پلی‌پروپیلن: فقط از آب ولرم و پارچه میکرو فایبر استفاده کنید. شوینده‌های قلیایی (مثل سفیدکننده) می‌توانند لایه محافظ را تخریب کرده و بو را بدتر کنند.

دوری از گرما و نور مستقیم خورشید

اشعه UV و دمای بالا، فرآیند off-gassing را تسریع می‌کند — ولی این یعنی بیشتر VOCs در کمترین زمان آزاد می‌شوند. اگر کاور فرش را در سایه و هوای خنک قرار دهید، آزادشدن تدریجی‌تر و با غلظت کمتر اتفاق می‌افتد — که برای سلامتی بهتر است.

استفاده از دستگاه‌های تصفیه هوا (در موارد حساس)

اگر فردی با آسم یا آلرژی شدید در خانه است:

  • دستگاه‌های HEPA + فیلتر کربن فعال (مثل مدل‌های Philips 2000 یا Coway Airmega)
  • فیلتر کربن فعال، VOCs را جذب می‌کند — HEPA فقط ذرات را می‌گیرد.

چه زمانی باید نگران شدیم؟ نشانه‌های هشداردهنده

اگر پس از ۱۰–۱۴ روز، بو همچنان قوی است یا علائم زیر دیده می‌شود، کاور فرش را بررسی یا تعویض کنید:

  • سرفه مداوم یا تنگی نفس بدون علت دیگر
  • احساس سوزش در چشم یا گلو حتی در فضای باز
  • سردردهای مکرر بعد از ورود به اتاق
  • حساسیت پوستی در کودکان (مثل خارش یا قرمزی در محل تماس)

در این موارد، از آزمایشگاه‌های معتبر (مثل آزمایشگاه‌های مرتبط با سازمان محیط‌زیست) برای سنجش VOCs در فضای نمونه‌برداری کمک بگیرید.

نگاهی به آینده: کاور فرش‌های «صفر بو» و فناوری‌های نوین

صنعت فرش جهان در حال حرکت به سمت کربن–خنثی بودن و سلامتی کاربر است:

  • شرکت‌هایی مثل Interface (آمریکا) یا Balta Group (بلژیک) از لاتکس طبیعی بدون افزودنی و رنگ‌های آبی (Dye-Free Coloration) استفاده می‌کنند.
  • در ایران، برخی واحدهای تولیدی (مثل واحدهای تحت نظارت وزارت صنعت در منطقه ویژه اقتصادی اراک) شروع به تولید کاور فرش با گواهی OEKO-TEX® کرده‌اند — البته هنوز نیاز به گسترش دارد.

آینده متعلق به کاورهایی است که فقط «خوش‌گل» نیستند — بلکه خوش‌نفس هم هستند.

 

اقدام بعدی شما چیست؟
اگر قصد خرید کاور فرش دارید، بهتر است از فروشگاه‌ها و تولیدکنندگانی انتخاب کنید که:

  • گواهی‌های استاندارد را به‌صورت شفاف ارائه می‌دهند،
  • لایه پشتی بدون بو دارند (لاتکس طبیعی یا پلی‌پروپیلن بازیافتی)،
  • و تمایلی به پاسخگویی به سؤالات فنی درباره مواد اولیه دارند.

دیدگاهتان را بنویسید